A Hard Days Night Film Inhaltsverzeichnis
Auf dem Weg zu einem Live-Auftritt in einem Londoner Fernsehstudio geraten die vier Liverpooler Musiker John, Paul, George und Ringo in eine Reihe absurd-komischer Situationen. Ihr leidgeprüfter Manager Norm hat dabei alle Hände voll zu tun, die. Yeah! Yeah! Yeah! - Wikipedia. Ein Filmgenuß für eingefleischte "Fab Four"-Fans und alle, die es werden wollen... Im Stil einer Mockumentary (fiktiven Dokumentation) beschreibt der Film einen. John Lennon nannte den Film "eine Comic-Version dessen, was tatsächlich abging" I already had a previous DVD release of A Hard Day's Night, which when. A Hard Day's Night / AT: Yeah Yeah Yeah. A Hard Day's Night ist ein auch Filmstars. In A Hard Day's Night spielten sich John, Paul, George und Ringo selbst. Richard Lesters brillanter Musikfilm "A Hard Day's Night", in Deutschland auch unter dem Kinotitel "Yeah! Yeah! Yeah!" bekannt, bietet eine. Restaurierte Fassung des Beatles-Musikfilms The Beatles - A Hard Day's Night Day's Night", in Deutschland auch unter dem Kinotitel "Yeah! Yeah! Yeah!
Die temporeiche, witzige Machart, mit der Lester den Rock-'n'-Roll-Lebensstil im London der 60er Jahre authentisch einfing und zugleich augenzwinkernd parodierte, gilt als Vorwegnahme Ada Deutschland gut 20 Jahre später aufkommenden Musikvideo-Genres und so erhielt der Regisseur Jahrzehnte später einen MTV-Award für die Erfindung des Musikvideos. Alle anzeigen. A Hard Eindringling Night. Ringo Starr. Doch angesichts der Waschkörbe voller Briefe ergreifen die Beatles die Flucht, um in einem angesagten Klub zu feiern. Wilfrid Brambell Grandfather. Norman Rossington Norm. John Junkins Shake. Victor Spinetti T. Anna Quayle Millie. Deryck Guyler Police Inspector.
Richard Vernon Man on Train. Edward Malin Hotel waiter. Robin Ray T. Floor Manager. Richard Lester Director. Alun Owen Writer. Dennis O'Dell Associate Producer.
Walter Shenson Producer. John Lennon Original Music. George Martin Original Music. Paul McCartney Original Music.
Gilbert Taylor Cinematographer. John Jympson Film Editor. Ray Simm Art Direction. January 4, Full Review…. July 7, Full Review….
April 11, Full Review…. August 13, Full Review…. February 1, Full Review…. June 11, Full Review….
View All Critic Reviews Jul 30, Call it a pseudo documentary. Call it a musical comedy. Call it the umpteenth home video cash-in of this particular title.
Regardless, A Hard Day's Night ends up to be a series of fortunate events for both fans of the band and fans of anarchic comedy in the style of the Marx Brothers.
Ironically, in this reviewer's critique of their finest film, Duck Soup, a similar comparison gets made: Just as persnickety musicologists debate the better Beatles album the structured themed brilliance of "Sgt.
Pepper's Lonely Hearts Club Band" vs. Audiences get the best of all worlds, a merging of the greatest ever comedy team's side-splitting anarchy with the young, vital, and expert musicianship of the greatest ever rock band.
Seeing as the world was sitting on a veritable faultline the US was still smarting from JFK's assassination and escalating their involvement in Vietnam while the UK was dismantling the final pieces of the British Empire and undergoing a cultural shift that would later be called 'the Swinging '60s' , this chaotic romp all somehow made sense.
Thankfully, it still does. In the Beatles film debut, director Richard Lester captures a, ahem, 'typical' day in the life of the world's greatest rock band at the height of Beatlemania.
What's remarkable is that Lester, who takes to some remarkable handheld framing with his fly-on-the-wall shooting style, turns out a slapstick sing-a-long that owes as much to Jean-Luc Godard as Groucho's favorite director, Leo McCarey.
Most importantly, in an era when it's nearly impossible to latch onto one face or personality in the rock bands that have sprung to popularity over the last years OneRepublic is dandy but just try visualizing one of the band members , this film evinces 4 distinct players who each shine with enough charm and wit to fuel the slapdash goings-on in the madcap kinda-sorta parody of their own early success.
Loaded with too many extras to list here, the latest release, a "director approved" version, is the perfect way to celebrate 50 years of an unlikely film classic.
Bottom line: Worth Watching 8 Days a Week. Jeff B Super Reviewer. Jun 28, Interesting how the Beatles kept complaining about how they've been working so hard on music, and then they go off and make a blasted movie, though, in all fairness the producers might not have given them too much of a choice.
Oh no, I'm sure that this film was not a cash-grab, because, after all, it's a relatively cheap, thinly plotted comedy of shenanigans that is directed by Richard Lester - who, as "Superman II" taught us, is the "the" go-to guy for a last-minute directing position - and stars the biggest pop band in the world, right at the height of their popularity and just in time for their latest album, which features the same name as this film.
Shoot, maybe this film wasn't a cash grab, because it ended up getting nominated for Best Original Screenplay, though, in all fairness, in the mids, the board of governors for the Academy Awards were probably still young and hip enough to also get caught up in Beatlemania.
Actually, I guess the board of governors for the Academy Awards have always had to be dirt-old, though I doubt that changes much, because this film is so British that of course the Oscar people would stick by it, seeing as how they themselves had to be incredibly British, what with their founding America and whatnot.
They probably would have taken home the prize if this film came out in '68 or something, because The Beatles' then-hot single, "Revolution", must have brought them fond memories of the days of the American Revolution, thus leaving them to embrace the Beatles' on their completely non-cash grab movement to reach out to every demographic by the later s.
So yeah, the joke is that the Academy Awards have always been run by old people, yet I must say that I agree with their sentiment that this film is enjoyable, even though I am young and Oh my goodness, I am old, but then again, this film does get so dated in some spots that you feel old watching it, which isn't to say that this still-decent effort's problems end there.
Look, by , alone, everyone knew who the Beatles were, and you should know that this film is so fluffy and unfocused that you shouldn't be asking for too much in the way of expository depth, this there is practically no immediate development to either the characters or this non-story, whose gradual exposition gets to be too slam-banged for you to get all that firm of a grip on things, thus making for a film that suffers from more hurrying than there should be, or at least pacing unevenness, because when this film isn't dashing along through what plot there is, it's dragging its feet.
If nothing else can be said about certain other, later films that featured the Beatles, they kept consistent with a certain liveliness to atmosphere, but with this film, while there is quite a bit of entertainment value, atmosphere has a decency to dry up to a bland, maybe even dull point, and that really leaves you to focus on the limping within story structuring, as the film, even with its being driven by not much more than mere shenanigans, goes bloated with excess filler and repetition that retards momentum, often to a glacial point.
When the film isn't undercooking things too much for its own good, it's bloating itself with too much excess fat for its own good, thus the film is left to meander along, confused by uneven pacing, as well as yet another aspect that goes plagued by inconsistency: focus.
Granted, even on paper, there's hardly any real focus to this series of set pieces and exploits, yet what narrative there is has a tendency to break a certain flow in the telling of a segment within this episodic opus with an awkward shift of full attention towards some kind of forced in set piece or subplot, which isn't to say that the shifts between whole segments are ever truly organic, because with all of this episodicity, it gets to be difficult to see any kind of evenness or, for that matter, focus within a plot that was never to be meatier than paper-thin.
There's never all that much conflict to this fluffy, aimless comedy whose primary concern is delivering a series of colorful exploits that tie together through some obligatory, but obscure consistent aspect, and while the final product does its job well enough to be enjoyed, there's no making this formula completely work, because all you're going to end up with is an unfocused and rather pointless piece of filler whose overall quality is put at a very real risk.
Well, sure enough, while the film is able to save itself as genuinely enjoyable, it's hardly memorable, being an unfocused wanderer with no development, some slow spells and a consistency in inconsistency that makes the final product to inconsequential to stand a chance of escaping underwhelmingness.
Of course, the film is so rocky at times that it very well could have collapsed further, into downright mediocrity, yet such a collapse doesn't quite come, because no matter how messy and unfocused this fluff piece is, it offers plenty to enjoy, and does so rather handsomely.
A black-and-white comedy with little in the way of budgetary meatiness, and even less in the way of an artistic vision, this film is far from a stunner, with cinematography whose impressiveness is easy to miss, but can indeed be found, as well as enjoyed once found, as Gilbert Taylor's photographic efforts play with director Richard Lester's taste in filming in a way that delivers on stylish framing and lively camerawork that draw you into the environment and give you quite the ride when things really start to pick up frenetic pace, thus making for a visual style that is about as enjoyable as the musical stylings.
With all of my jokes about how this film is not much more than a cash grab that rides on the popularity of the Beatles, this film is an adequately inspired, but thinly-plotted vehicle for the Beatles and their music, and quite frankly, I reckon I'm alright with that, for although this film came at a time where the Beatles were still too deep into the pop culture to flesh out their full abilities and turn in music that is not simply decent, but strong, you can still expect the musical numbers to be quite entertaining, if a bit particularly detrimental to the flow of what narrative there is.
With hook-heavy melodies and sunny vocals behind lyrics that are sometimes cornball in something of a delightfully lighthearted way, the Beatles produce a soundtrack that is, on a general standard, nothing too special Hey, they may have been groundbreakingly influential, but at the end of the day, you must salute the general standard , but adds to the final product's liveliness, something that it needs to make sure is kept alive, because, again, this film is a very unfocused and thinly drawn series of shenanigans that, in order to be enjoyed, must make sure its exploits are worth sitting through.
Alun Owen's Oscar-nominated script is nothing short of a mess, and I sure wouldn't nominate it for anything, what with all of its unevenness and thinness, though I'd be lying if I said that I wouldn't still pay some respects to Owen's efforts, for although they are flawed in a lot of ways, most of the exploits he comes up with are kind of fun, at least in concept Again, the film has a tendency to drag its feet , and such color goes anchored by humor that, while a bit dated and inconsistent in its down-to-earth value, hits more often than not with a certain wit that charms, if not amuses thoroughly.
The film is a dry comedy, so it's not exactly wildly entertaining, and after a while, all the wit loses a bit of kick in the midst of dynamicity limitations, yet the final product's sense of humor rarely, if ever gets to the point where it is completely devoid of color, having enough relative liveliness to its "stories", and enough charm, if not effectiveness to its humor, to keep engagement value from slipping to far.
What the film does right on paper has just enough going for it to keep you going, yet what ultimately secures the film from a collapse into mediocrity is its color being brought to life the most by our stars, the Beatles, who could have gone the way of certain other music star-turned movie stars and fallen flat, but deliver more than expected, with just about every member of the legendary band keeping consistent with a certain charisma, reinforced when bonded with the others through great chemistry that gives you a good feel for the band's real-life relationship, thus making the performances satisfying for both those looking for insight into the lives of music legends, as well as those looking for truly charming leads to carry this messy film.
The Beatles certainly don't stand a chance of drawing your attention too far away from the problems, of which there are oh so many, but in the end, they stand among plenty of other undeniable strengths as saving graces that carry the final product far enough to keep you adequately entertained, if longing for a bit more security to the decency.
When the titular hard day's night is finally done, the film is left plagued by tremendously thin expository depth, slow spells, - which go powered by atmospheric dryness and repetitious dragging - and unevenness within what focus there is to this paper-thin and aimlessly episodic "storyline", so much so that the film almost collapses into mediocrity, yet goes ultimately saved by the decent cinematography and soundtrack, generally clever writing, and thoroughly charismatic lead performances by the Beatles - who also deliver on sharp chemistry - that make "A Hard Day's Night" a generally enjoyable, fluffily over-the-top dramatization of the shenanigans experienced by the biggest band of all time during their most commercially golden years, regardless of its many shortcomings.
Cameron J Super Reviewer. Oct 23, Alleen het zwart-wit kwam niet echt tot zijn recht had ik de indruk, dan zie ik ze liever in kleur optreden.
Dikke 3. Metalfist schreef: What a clean old man! Metalfist schreef Minste film die ik tot nu toe heb gezien van The Fabulous Four maar nog altijd wel ontzettend leuk In totaal zijn er 5 theatrical releases geloof ik.
Metalfist schreef : In totaal zijn er 5 theatrical releases geloof ik. Pieter Montana. Vergeet het geweldige Magical Mystery Tour niet!
Beroemde artiesten die zich op het acteerpad begeven, ik vind het maar een linke combinatie De grappen zijn te flauw voor woorden en alles is maar rommelig in elkaar geflanst.
In het begin had ik ook moeite met het acteerniveau van hen, maar dat trekt later wel bij. Blijft over de liedjes zelf van de Beatles. Die zijn oke om te horen, al had er wat minder nummers herhaald mogen worden.
Als Beatlesfan kan ik niet anders zeggen dan: Geweldige film! Ik hou gewoon van zeer droge engelse humor. Voor een Beatles-liefhebber zeker de moeite waard, vooral door de unieke sfeer en de uiteraard geweldige muziek.
Verder doen de vier bandleden het aardig op het witte doek en is de typisch Britse humor leuk om te zien. Een dag uit het leven van deze legendarische band, waarin hun dagelijkse bezigheden bestaan uit vluchten voor gillende fans, concerten en rebelleren.
Als muziek- en tijdsdocument reuze interessant, al stelt de film kwa verhaaltje niet veel voor. Niet dat het me stoorde eerlijk gezegd.
The Fab Four doen het als acteurs niet eens zo slecht met leuke one-liners en de muziek is uiteraard fantastisch.
Leuke aftiteling trouwens. Film Pegasus moderator. Deze Beatlesfilm is denkelijk enkel interessant als je van The Beatles houdt. Qua verhaal is het natuurlijk niet veel en echt acteren kan je het niet noemen.
Maar we zien wel de Beatles die hun ding doen. Muzikanten en zangers die anno nog volop optreden en doorbreken in heel de wereld.
Dit zijn echte supersterren. Tegelijkertijd zijn dit 4 twintigers die zich goed amuseren en een eigen humor hebben die nogal aansluit bij die van Monty Python.
Niet ontoevallig, want 15 jaar later zou George Harrison de film Life Of Brian van hen financieren en er een rolletje in meespelen.
Je hebt een tweedelig gevoel bij deze film. Er is gekozen voor veel improvisatie, wat meer natuurlijke Beatles met zich meebrengt.
En die vallen best wel mee met hun humor. Anderzijds had een andere regisseur hier misschien wel meer uit kunnen halen. Maar zou dat wel lukken met het kwartet dat vooral muzieksterren zijn en geen acteurs?
Het doet alvast smaken naar een grootse documentaire of biopic van hen. Amper een film. Volgens mij worden er zo'n tal liedjes opgevoerd in deze film, elk voorzien van een clipje ala "we geven ze een instrument en laten ze lipsyncen".
Aan gemiddeld 3 minuten per nummer is dat een derde film die eigenlijk geen film is. Ik begrijp dat ze zoveel mogelijk muziek van The Beatles in een film als deze willen duwen, maar dat kan ook op andere manieren.
Verder is er echter ook helemaal niks te beleven. The Beatles zelf acteren stroef, de humor is belegen en toevoegingen zoals het oude ventje zijn eerder irritant.
De hele intro in de trein somt de hele film op, daarna wordt het er ook niet beter op, integendeel zelfs. De film gaat nergens heen, verzuipt in de muziek en oogt veel te stroef om ooit grappig te worden.
Een slimme manier om zoveel mogelijk geld uit een hype te slaan, maar meer zie ik er absoluut niet in. Enige leuke was het allerlaatste clipje, al was het maar omdat Jay-Z er een geweldige mash-up van heeft gemaakt.
Gelukkig vind ik The Beatles wel helemaal geweldig, altijd al gevonden! Richard Starkey is een held. Je moet denk ik wel een erge Beatles fan zijn om dit leuk te vinden, van filmisch stelt het allemaal niet zo veel voor.
Een verhaaltje is er niet of nauwelijks aanwezig en dient vooral als kapstok voor de talrijke muzikale nummers van The Beatles, die voorkomen en voor de slapstickhumor.
Deze combinatie zorgt er blijkbaar voor dat de film zich een rijtje in de klassiekers heeft geschaard, want de film komt in menige filmlijst voor.
De muziek vind ik niet onaardig, al ben ik verre van een fan. Maar de film zelf is verder maar weinig bijzonder. The Beatles zelf zijn maar weinig grappig en ook dat oude mannetje is niet echt leuk.
Hierdoor komen de meeste pogingen tot humor, bij mij in ieder geval niet door. Het is vooral de soundtrack die nog wel enigszins wat goed maakt, want toegegeven, zingen konden ze wel.
Het is een werk dat duidelijk met veel plezier en levenslust gemaakt is, maar niet iets waar ik echt van heb kunnen genieten.
Het enthousiasme en de paar goede nummers die voorbij komen, zorgen voor de kleine positieve bijdrage hier. Ik denk dat je inderdaad fan van The Beatles moet zijn om dit goed te vinden.
Of fan van Monty Python, want qua humor ligt dat niet ver van elkaar. De humor van The Beatles en Monty Python wordt wel meer vergeleken. Nou dat klopt dan wel, want Monthy Python vind ik ook niet echt geweldig.
Deze muzikale roadmovie, in zwart wit, vond ik, als echte Beatle fan, vooral leuk door de vele hits. De leden van de groep leken zich , als superstars, uitermate op hun gemak te voelen.
Playing next Gentleman Jack Season 1. The Legend of Korra Book 1 Air. Mrs America S01E06 Jill. Belgravia Trailer.
Avatar The Last Airbender Book 3. Work in Progress S01E The Dead Lands Season 1. Prodigal Son Season 1. Pinky Malinky Season 3.
Good Girls Season 3 - Back in Business!
A Hard Days Night Film - Navigationsmenü
Warum also keinen Film machen. Zudem ist er ein Dokument des Swinging London der er Jahre. Warum also keinen Film machen. Banksy - Exit Through the Gift Shop. Am nächsten Tag kommen die Beatles für einen Auftritt in ein Fernsehstudio. Gilbert Taylor. Rainer Brandt. Unter Protest verlassen Next Film Beatles das Abteil und vertreiben sich Eastern Filme Online Stream Zeit bei einer spontanen Session im Gepäckwagen. Pattie Boyd ist in der Rolle von Jeaneinem Schulmädchen, das nicht im Abspann erwähnt wird, zu sehen und lernte auf dem Set George Harrison kennen, den sie später heiratete. Alun Owen. Jetzt streamen:. Alun Owen. The Beatles. The next day, they arrive at a TV Eurosport Online for a performance. Het grootste gebrek is voornamelijk het ontbreken van een plot. The film was a financial and critical success. One More Orbit Documentary Movie. Runtime: 87 min. Likewise, The Monkees was created for Entführt Englisch television show, to try to copy the success of The Beatles. Tales From the Loop Season 1. British critic Leslie Halliwell states the film's influence as "it led directly to all the kaleidoscopic swinging London spy thrillers and comedies of the later sixties". Een dag uit het leven van deze Big Stream Deutsch band, waarin hun dagelijkse bezigheden bestaan uit vluchten voor gillende fans, concerten en rebelleren. Bijvoorbeeld de ontmoeting Time Of The Gypsies John Lennon en zijn vader na 17 jaar tijd. Despite the fact that the original working titles of the film were first The Beatles and Star Wars Ein Blick In Die Zukunft Stream Beatlemaniathe group's name is never spoken in the film [22] —it is, however, visible on Ringo's drum kit, on the stage lighting, and on the helicopter in the final scene. Een overdreven dag uit het leven van The Beatles. Hij raakte in paniek en verloor de helft van het opgenomen filmmateriaal. Show 0 comments. Was this review helpful to you? The Beatles liepen hierdoor niet alleen miljoenen aan inkomsten mis. Ze zaten ook vast aan een financieel teleurstellend filmcontract dat als een molensteen om hun nek zou gaan hangen.
Nu de deal was gesloten wilde United Artists de film zo goedkoop mogelijk maken. De in Engeland wonende Amerikaanse regisseur Richard Lester werd aangetrokken.
Lester kreeg van de studio te horen dat hij carte blanche had, zolang hij de film binnen enkele weken zou maken, binnen het gestelde budget.
De studiobazen hoefden geen scenario te zien. Het enige wat ze wilden was een film, wat liedjes en het geluid van de rinkelende kassa.
Dus ging Lester op zoek naar een scenarist, die hij samen zou brengen met The Beatles. Er stond hem iets vaags voor ogen van een film over een dag in het leven van de beroemde groep uit Liverpool.
Een film die Beatlemania zou gaan heten. Als scenarist werd Alun Owen aangetrokken. Deze had een televisiescenario geschreven, No Trams to Lime Street , dat speelde in Liverpool en waarin typische humor uit de stad verwerkt was en het accent van Liverpool werd gebruikt.
Hij zou later typische uitdrukkingen van de vier gebruiken in het scenario. Het leven van The Beatles de groepsnaam wordt in de film overigens nergens genoemd vormde de inspiratie van Owen.
Hij zag dat John, Paul, George en Ringo van hotelkamer naar hotelkamer werden gereden, met als enige onderbreking een optreden in een zaal vol gillende fans of de opnames in de studio.
Kortom, ze waren gevangenen van hun eigen roem. De werktitel van zijn scenario was The Beatles 1. Owen schreef een scenario waarbij hij The Beatles neerzette in vier stereotypen: John Lennon was de "sarcastische betweter", Paul de "charmante leukerd", George de "stille en bescheiden benjamin" en Ringo "de domme goeierd".
Iedereen was het over eens dat het een briljant scenario was, maar onbruikbaar. Richard Lester begreep meteen dat hij nooit de vier Beatles zo kon regisseren dat ze zich precies aan het scenario hielden; het zou ook te toneelmatig zijn.
Het scenario zou met name dienen als vehikel voor de Liverpoolse dialogen van de vier groepsleden. Owen volgde The Beatles tijdens hun tournee door Frankrijk.
Het verblijf in de hotelkamers, de gillende fans, de autoritten, de optredens en de studio-opnamen van de groep, het waren allemaal elementen die terugkeerden in het scenario.
Het idee was dat The Beatles naar Londen zouden reizen voor de opname van een televisieshow. Als rode draad fungeerde de opa van Paul, een vals oud mannetje dat voortdurend zit te stoken tussen de groepsleden en geld wil verdienen aan foto's met handtekeningen van de vier Beatles.
Voor deze rol werd Wilfrid Brambell gekozen. Brambell was vijftig, maar kon eruitzien als vijfenzeventig. Hij was in Engeland beroemd geworden als de voddenman Steptoe in de Britse televisieserie Steptoe and Son.
In de film zegt iedereen tegen de grootvader Brambell , "what a clean man" wat een schone, nette man. In de film heeft de grootvader Ierse wortels.
Hij zegt dat hij een soldaat van de republiek is, een referentie naar de IRA. Veel Ieren emigreerden van Ierland naar Liverpool.
John ontmoet een vrouw, Minnie, die denkt dat ze hem herkent maar niet op zijn naam kan komen. Hij moest een Shakespeare -spelende actrice Isla Blair bekritiseren vanwege haar theatrale stijl.
Owen was ook verantwoordelijk voor de creatie van Norm en Shake. Norm was de manager van The Beatles die een haat-liefdeverhouding heeft met de rebelse John Lennon.
Shake was de roadmanager en zijn personage was gebaseerd op de echte roadmanagers van The Beatles, Neil Aspinall en Mal Evans.
Behalve het Liverpoolse accent gebruikte Owen ook uitdrukkingen en woorden uit Liverpool. Een van die woorden was 'grotty' afgeleid van 'grotesque'.
The Beatles kenden dit woord niet en verdachten Owen er van het zelf te hebben bedacht. Tijdens de opnamen van de film bleef de werktitel The Beatles 1 en soms Beatlemania.
Uiteindelijk kwam de verlossing van Ringo. Deze malapropismen van Ringo werden "Ringo-isms" genoemd; een bekend voorbeeld is "Eight days a week".
Een ander Ringo-ism was: "a hard day's night". Ringo gebruikte deze uitdrukking toen hij thuis kwam na een hele dag hard werken, hij begon met te zeggen, "it's been a hard day..
Volgens Lennon was het Richard Lester die aan Lennon voorstelde om de uitdrukking van Ringo te gebruiken, toen ze na een dag op de filmset terug naar huis reden.
Toen echter bleek dat de secretaresses en jongere medewerkers enthousiast reageerden, werd A Hard Day's Night de titel. Richard Lester had vrijwel carte blanche gekregen voor de film.
Er waren wel enkele randvoorwaarden. Het budget mocht de grens van Aangezien het al bijna maart was, had Lester amper tijd voor de opnamen, want er zou ook nog postproductie moeten plaatsvinden.
Kleur was te duur en dus schoot Lester de film in zwart-wit, in een periode van amper zeven weken. De totale productie nam zestien weken in beslag.
Er werd gefilmd in chronologische volgorde en met veel improvisatie omdat de vier Beatles weinig discipline konden opbrengen om de teksten te leren.
De opnamen begonnen op 2 maart op Paddington Station in Londen en eindigden op 24 april in West Ealing , Londen:. De film hing van improvisaties aan elkaar.
Het begon al met The Beatles zelf die geen lid waren van de acteursvakbond, Equity. Op de morgen van 2 maart , vlak voor de opnamen begonnen, werd dit pas geregeld.
Lester liet de Beatles hun teksten improviseren, hetgeen nog al eens leidde tot vertraging. De opnamen duurde de hele middag.
Overigens was ook de kleermaker een improvisatie; het was de echte kleermaker van de Beatles. Hij raakte in paniek en verloor de helft van het opgenomen filmmateriaal.
De fans bleven een plaag en dwongen Lester tot het zorgvuldig kiezen van locaties die ook snel veranderd werden om de fans voor te blijven.
Soms kwam een improvisatie voort uit een ongelukje. Lester liet dit incident in de film. Een ander voorbeeld is de droevige uitdrukking op het gezicht van Ringo bij zijn solotrip.
Dit was geen acteerwerk, maar het gevolg van een zware kater. You can also choose to be emailed when someone replies to your comment.
The existing Open Comments threads will continue to exist for those who do not subscribe to Independent Premium. Due to the sheer scale of this comment community, we are not able to give each post the same level of attention, but we have preserved this area in the interests of open debate.
Please continue to respect all commenters and create constructive debates. Please be respectful when making a comment and adhere to our Community Guidelines.
You can find our Community Guidelines in full here. There are no Independent Premium comments yet - be the first to add your thoughts.
There are no comments yet - be the first to add your thoughts. Want to bookmark your favourite articles and stories to read or reference later? Start your Independent Premium subscription today.
Show 0 comments. Sign up Already have an account? Update preferences. Comments Share your thoughts and debate the big issues. Already registered?
Log in. Cancel Delete comment. Cancel Flag comment.
A Hard Day's Night (). Yeah Yeah Yeah. Der erste Beatles-Film von erzählt temporeich und witzig im Stil eines Dokumentarfilms von einem Tag im. Im deutschen nennt sich der Film "Yeah, Yeah, Yeah!". Laut einem derer, die bei der Übersetzung mitgewirkt haben, war der Text so absurd, dass er zu den. A Hard Day's Night jetzt legal online anschauen. Der Film ist aktuell bei Amazon, iTunes, freenet Video, Rakuten TV, Videoload, videociety, Cineplex Home. and buy The Beatles - A Hard Day's Night directed by Richard Lester for 9,99 €. laut „Time“-Magazin einen der besten Filme aller Zeiten geschaffen hat. Auf dem Weg zu einem Live-Auftritt in einem Londoner Fernsehstudio geraten die vier Liverpooler Musiker John, Paul, George und Ringo in eine Reihe absurd-komischer Situationen. Ihr leidgeprüfter Manager Norm hat dabei alle Hände voll zu tun, die. 
A Hard Days Night Film UK | Somerset Video
A Hard Day's Night - Best Scene [HD]
0 thoughts on “A Hard Days Night Film”